منو با بوسه دعوت کن

منو با بوسه دعوت کن به آغوشی که رویامه...

 که وقتی با منی تنها همین جای جهان جامه...

منو با بوسه دعوت کن به یک رویای طولانی...

 به یک آرامش مطلق تو یک دریای طوفانی...

یه امشب کام دنیامو به کندوی عسل وا کن...

 می خوام برگردم از دنیا تو رومو به بغل وا کن...

تو در من زندگی کردی تو این دریا رو می فهمی...

 خودت درگیر طوفانی تو این دریا رو می فهمی...

دریارو به قلبم دادی تو بندت بودن یعنی آزادی...

بزار باور کنم هستی بزار برگردم از کابوس...

 بزار پیدا کنم ماه و میون این همه فانوس...

بزار فردای دنیامو به دستای تو بسپارم...

 واسه پروانگی کردن من این دستا رو کم دارم.. 

تو در من زندگی کردی تو این دریا رو می فهمی...

 خودت درگیر طوفانی تو این دریا رو می فهمی...